Dopen om het geloof door te geven - vrijwilligers in de Heilige Geest parochie

Binnen onze Heilige Geest parochie zijn vele mensen op vrijwillige basis aan het werk om geloof een gezicht te geven. Twee bekende gezichten in de geloofsgemeenschap van Bentelo zijn Marian Pots en Annie Lubberink. Twee leden van de doopwerkgroep in Bentelo. Ik sprak hen op een zondag in de pastorie na afloop van een doop plechtigheid.

Hoe lang doet u beide dit vrijwilligers werk al?

Annie: "Al vanaf 2004 doen we dit. Eerst met z'n tweeën, maar het werd zo druk dat we heel blij zijn dat we Truus Rouhof en Agnes Smit bereid hebben gevonden om ook mee te draaien. We hebben nu al zo'n 25 doopjes op jaarbasis. En dat voor zo'n kleine geloofsgemeenschap als Bentelo is wel opmerkelijk." Marian valt haar bij: "Ja, vroeger was het alleen een zondag in de even maanden, maar nu moeten we steeds doopzondagen erbij aanvragen. We zien dat veel jonge ouders die hier zijn opgegroeid terugkomen om hier hun kind te laten dopen. In hun nieuwe woonomgeving hebben ze niets met de kerk en vaak woont ook hun familie nog hier. Laatst zelfs een stel uit Arnhem, die dan toch ook voor de voorbereidingsavonden hier naar toe komen, want dat is verplicht".

Wat is jullie taak bij de voorbereidingsavonden?

Annie: "De avonden vinden plaats in Goor en zijn bedoeld voor ouders die hun kind willen laten dopen in één van de kerken van de H. Geest parochie. Onze rol is die van gastvrouw en van gespreksleider. We zitten dan ook aan de tafel van de ouders uit Bentelo en zijn voor hen het aanspreekpunt. Vaak horen we ook dat ze dat fijn vinden. De eerste avond is de catechese, het gaat dan om de achtergrond van het dopen en de doopmotivatie. De tweede avond gaat over de liturgie. Hier komt ook het boekje voor de viering aan bod. Daar hoeven we niks meer voor te doen want de ouders maken die tegenwoordig allemaal zelf. Vaak staan er mooie persoonlijke gedichten en verhalen in".

Wat doen jullie op de doopzondag?

Marian: "Op de zondag van het dopen schrijf ik de gegevens altijd in het doopregister. Het is belangrijk dat het goed gebeurd. Na de doopplechtigheid maken we altijd een kaartje met datum en de naam van de dooppastor aan de doopschelp. Deze geven we mee aan de doopouders, net als de doopkaars. Ook daar zetten we de naam en datum op". Annie: "Het is vaak een hele mooie intieme feestelijke gebeurtenis, zo'n doop. Het valt mij op dat er tegenwoordig heel bewust voor gekozen wordt. Vaak horen we in de gesprekken dat ze het geloof willen doorgeven of er voor willen zorgen dat hun kind erbij hoort. Maar ook het wonder van de geboorte vieren is iets wat we steeds meer horen als motivatie".

Wat is er leuk aan dit werk?

Annie:"Ik vind de gesprekken met de jonge ouders erg mooi. En baby's blijven natuurlijk altijd bijzonder". Marian: "Zo'n doop blijft een bijzondere gebeurtenis en ik vind het heel speciaal dat je daar op afstand getuigen van mag zijn. Ook is het mooi om te zien dat de basis die de ouders hebben meegegeven dan toch weer terug is. Het geloof is niet weg ook niet bij de jongeren".

Hoe lang blijft u dit werk doen?

Marian: "Ach voorlopig vind ik het nog erg leuk". "En" zegt Annie, "omdat er nu twee werkgroepleden bij zijn is het niet meer zo'n last. Op een zondag van 11.30 tot 1.15 uur is te doen en het scheelt dat onze koster Marinus helpt bij het neerzetten en opruimen van de spullen". Marian: "Bovendien is het dankbaar werk, het wordt gewaardeerd en dat geeft je kracht en moed om weer verder te gaan".